İp Tak Boncuk

Efendim baktım ki eğitim meteryallerini İzmit'te bulmak biraz zor. Ben de Kendim eğitim metertali ürettim. Bunun için öncelikle Boncukçulardan  kalın bir ip aldım. Yaklaşık 50-60 cm uzunluğunda.(Ayakkabı bağcığı da kullanılabilir). Daha sonra bu ipin geçebileceği genişlikte delikler olan boncuklar aldım. Boncukçu ne yapacağımı anlayamadı ama olsun:) Daha sonra sınıflandırma çalışması yapmak için renk renk boncuklar almayı da ihmal etmedim tabii:)

Eve geldiğimde oğlum masana oturup bekle ben hemen geliyorum oyun oynıcaz dediğimde, her zaman olduğu gibi arkamdan geleceğini düşünüyordum. O da ne? Emir tıpki söylediğim gibi masasının başına oturmuş, benimle oyun oynamak için bekliyordu. O an oyunun çocuk için ne kadar önemli olduğunu tekrar anladım. Özellikle ann- babayla birebir oynanan oyunların..

Herneyse aldığım boncukları bir kaseye koydum ve ipi de Emire göstererek boncuk delikleinden ipi nasıl geçirmesi gerektiğini önce kendim yaptım. Bizim için çok kolay olan şeyler çocuklar için ne kadar da karmaşık.Önce boncukları inceledi, sonra ip benim elimdeyken boncukları ipe dizmeye çalıştı. Başarılı oldu ancak ipi kendi eline verdiğim zaman, biraz da ipin yumuşak olmasından dolayı, baktı ki ip hareket ediyor ipi tekrar bana vermeyi tercih etti.. Bu halde birçik kere denedik. Bu çalışmayı yaparken hem el-göz koordinasyonun sağlıyorsunuz hem de boncukları defalarca saydığınız için çocuğunuz saymayı öğreniyor. Tabi ki ben daha önceleri herşeyi sayıyorum. Bu çalışmayı yaparken de gördüm ki oğlum benimle birlikte 5'e kadar sayabiliyor. Bazen biri atlıyor, bazen 4ü ama yine de sayıları peşpeşe sayabiliyor.. Bu da benim için ayrı bir sevinç kaynağı oldu..

Boncukları ipe geçirme faslından sonra parmaklarına geçirme faslı başladı. Daha sonra elinden kaseye düşerken çıkardığı sesler  çok hoşuna gitti. Sonra boncuk poşetine boncukları birer bire, ikişer ikşer ve nihayet kaseden poşete tamamını aktarark aktarma çalışması da yapmış oldu. Böylece bir etkinlik ile birçok çalışmayı birarada yapmış, eğlenceli ve kaliteli vakit geçirmiştik.

Çalışmadan sonra oğlumun oyun cümlesi şu oldu: " İp tak boncuk"..

Bu da artık konuşmaya hazır olduğunu ve ikinci cümlesini bu şekilde kurduğunu gösterdi:)
İlk cümlesi ise (cümlecik demek belki daha doğru) "oyun oyna" idi.

Fotoğraf makinesini görünce işi gücü bırakıp onu almaya çalıştığı için de bazen fotoların tamamını çekemiyorum maalesef:( Tıpkı boncukları  ipe dizerken resimlerini çekemediğim gibi)