Ordan Burdan

Emir artık günden güne çok daha güzel cümleler kuruyor. Geometrik şekilleri biliyor, 1den 6ya kadar sayabiliyor, tekerleme söylüyor ve de zıt kavramları biliyor.

Ne kadar gzüel bir sürece tanıklık ediyoruz. Oğlumuzun büyümesi bende değişik duygular uyandırıyor. Her anı çok farklı bir tecrübe.. İnsan kendi yaşam sürecine dışarıdan bakamadığı için olsa gerek (yada belki bana öyle geliyor), kendi gelişimine tanıklık edemiyor. Herşeyi bildiğimizi sanıyoruz. Oysa günden güne yeni birşeyler öğrendiğimizi fark edemiyoruz. Ömrümüzün nasıl da çabuk geçtiğini göremiyoruz. Çocuk sahibi olmak insana bütün bunları göstermesi açısından mükemmel bir tecrübe. Tabii ki diğer bütün güzelliklerini, sevgisini, heyecanını, aşkını, saymıyorum.. Emir artık 21 aylık. Ve ben 21 ayda o kadar güzellikler yaşadım ki.. Allah'a ne kadar şükretsem azdır.

Kabul ediyorum ki oğlum biraz hareketli bir çocuk.. Yani ben de öyleyim:)) Yerimde kös kös oturmayı sevmem dolayısı ile çocuğumun da hareketli olması normal..Sabahları 6.30 a aldı kalkma saatini. Dün sabah 5.30du mesela..Bazen biraz daha uyku diyoruz tabii, en azından hafta sonları ama olsun.. Erken kalkarak hafta içi fazladan 1-2 saat geçirmiş oluyoruz minik bebeğimizle..Akşamları da bol bol kuduruyoruz, daha çok babası geldikten sonra oluyor bu.. Çünkü o gelene kadar ancak yemek yap, sofra kur programı var. Yemekeleri bazen Emirimle yapıyoruz:) Tezgahta bana bakıyor, genellikle prtalığı karıştırıyor tabii ki:))Yada birşeyler kırıyor:) Olsun canı sağolsun.. Bazen de tek elimle yapmak zorunda kalıyorum çünkü paşam kucağımadn inmek istemiyor.. Öpüşe koklaşa yemek yapıyoruz. Kucağıma almıcam diyorum ama, karşıma geçiyor beni kendisine çeviriyor ve " alll" diyor, neyi dediğimde ise kendisini gösterrek " Emiii" diyor. Gel de alma, gel de öpme, gel de ısırma:)) Anneeee, ışııımaaaa:) Yok ya.. Isırıcam işte.. Canın istediğinde ayağını ağzıma sokup "ışşşıııı" demeyi biliyosun ama:) Yani tipik "istemem yan cebime"

Aklıma geldikçe hop hop altın top bundan başka oyun yok tekerlemesini söylüyordum..Geçen gün merdivenlerden inerken  her basamakta hop demişim bir baktım "bizimki aatıntop bundan oyunn oookkk" diye tekerleyiveriyor. Anneeemmm yerim ben seni.....

Büüükk badak,, büüükk kaşık, büüük battii.. Herşeyin büyüğü.. Aama yemeğe sıra gelince "büüüükkk" lokmaları küçültüyoruz:) Olsun yesin de küçük yesinn.. Geceleri kalktığında bile uyku arasında "büük battiii(battaniye)" diye söyleniyoorr. Battiii, pinguuu, meme üçlüsü ile uyuyor:) Uyandığında "annneee" bakıyor ki gelen yok "babaaaa" yine ses yoksa "seevdaaaaa" :) Eğer anneeee kısmında efendim dediysen arkadan "deell" diye çağırıveriyor:) Paşam beni yatağın içine oturup beni bekliyor. Çok seviyorum çok..Tabi kalktığı andan yatana kadar bir daha oturmak YOK!! Kim büyük "annee", kim küçük "Emii" :) Herşeyi biliyor, herşeyi..
Saadet senin neyin? "tejem", Esma senin neyin? "Tejem", Gülcan senin neyin? " Tejem", Efenin babası kim ? "Ecan dayii" Dayının adı ne? "Kuşat" :))
Bir de bir kelimeyi söylüyor, anlamadıysam eğer tekrar tekrar anlayana kadar söylüyor. Özellikle kucağımda ise yüzümü iki eli arasına alıyor, gözlerimin içine bakıyor ve tane tane söylüyor anlayabileyim diye..O kadar güzel ki.. Anladıysam çok mutlu oluyor, ama dün akşam ki gibi anlayamadıysam 10-15 tekrardan sonra ümidi kesip başka konuya geçiyor:)) Ne yapsın çocuğum benle mi uğraşacak.......
İşte böyle.. Oğlum yeni yeni şeyler öğrenirken ben de ona tanıklık ediyor ve birzamanlar bizim de böyle olduğumuzu, annelerimizin de bizi böyle kelime kelime, virgül virgül büyüttüğünü düşünmeden edemiyorum...