Emir ve Televizyon

Emir henüz doğmamış ama aramızda iken, Prof.Dr.Sabiha Paktuna Keskin'in konuk olduğu Anne Olunca Anladım programına rastladım. Rastladım diyorum çünkü TV ile aram oldum olası pek iyi değildir. Özellikle günümüzde insanların her güne bir dizi furyasının içinde iken,ben bazen sadece tek bir dizi izlerim. Çoğu zaman onu bile izlemem. Eşim de pek düşkün değildir. Onun yerine kitap okumak, yada elişi vb. işlerle uğraşmak herzaman bana daha cazip gelmiştir. Hee hiç açmıyor değildik, ama açıp bir bakıyoruz ki kanallar "dizi dizi "dizilmişler..Biz de ne yapalım kendimize uygun birşey olursa izlerdik olmazsa izlemezdik. Her neyse işte o gün rastlamış olduğumu programın konusu tam da televizyon idi. Televizyonun 3 yaş altındaki çocukların beyinlerine verdiği zarardan, çocuklarda konuşma geriliğine sebep olmasından, beyin hücrelerinin gelişimini engellemesinden, otizm gibi hastalıklara sebep olabilmesinden, çocuk izlemese anne/ bakıcı izlese bile çocukla ilgilenmenin %50 azalmasından vb. konulardan bahsediyordu.

İşte ogün bugündür zaten düşkün olmadığım TV'ye karşı daha bir hassas oldum. Söz konusu çocuğum olunca tabii ki bu konu benim için oldukça önemli bir hal aldı ve Emir'e şükürler olsun ki 20 aylık olmasına rağmen bir kez bile TV izlettirmedim. Onun yerine oldukça güzel oyunlar oynadım, birebir etkileşim içinde bulundum. Çünkü biliyorum ki zaman çok çabuk geçiyor ve biz oğlumun bu hallerine tekrar şahitlik edemiyeceğiz. Konuyla ilgili güzel bir yazıya buradan ulaşabilirsiniz.
Tabii ilk başlarda bazı endişelerim yok değildi. Çünkü toplum olarak TV'ye maalesef çok düşkünüz. Misafirlikten tutun da berbere kadar, her gittiğimiz yerde en az 1 adet TV  mutlaka açık oluyor. Bu durumda çocuğa TV göstermemek de, ev sahibine/ TV sahibine laf anlatmak da oldukça zor oluyor. Ancak bugüne kadar konu hakkında muhattap olduğumuz çoğu insan bizi anlayışla karşıladı ve televizyonlarını kapatma nezaketi/ duyarlılığı gösterdiler. Bu yüzden çok teşekkür ediyorum. E karşılaştığımız bazı kesim ise "aman canım ne olacak? bizim de çocuklarımız tv ile büyüdü. Hiç de gerizekalı değiller" şeklinde cümleler kurdular. Onları da saygıyla karşılıyorum. Toplumun her kesimi aynı düşünceyi paylaşacak diye birşey yok.
Ben doğru bildiğim yoldan şaşmadım, tanıdık yada tanımadık bir ortama girdiğim zaman durumu açıklayarak Tv kapatma konusunda izin istedim. İyi ki de böyle yapmışım. Çocuğumun alıcıları şu anda çok açık. Ve gördüğü yada duyduğu birşeyi anında öğreniyor.
Zaman zaman soranlar oluyor "Bu çocuk daha ne kadar TV izlemeyecek?" diye. Onlara da buradan cevap veriyorum. 3 yaşına kadar hiç izlemeyecek, 3 yaşından sonra da sınırlı ve seçici olarak izleyecek.
Onun yerine oyunlar oynayacak, şarkılar öğrenecek, kitaplar okuyacak inşallah...